Bazen bir vedayı yıllarca içinde taşır,
bazen tek bir cümleyi söyleyemediği için sayfalarca yazar.
Çünkü onun sessizliği, dışarıdan bakıldığında bir suskunluk değil,
içeride büyüyen bir kalabalıktır.
Ve Ravza…
Konuşamadığı her şeyi,
kimse duymasa bile,
şiirlerine fısıldar.
Bazen bir ismi anmaz, ama her dizesinde saklar.
Bazen unutmuş gibi yapar, ama en çok yazarken hatırlar.
Geçip gitmiş anların, yarım kalmış konuşmaların
ve “keşke”lerin yükünü sessizce taşır içinde.
İnsanların kolayca sustuğu yer ...
Ne kadar gitmek istesemde
Gidemiyorum
Kendimden,senden,bizden
Koşmak istiyorum koşabildiğim kadar
Kendimden kaçmak istiyorum
Kaçışın bi çözüm olmadığını bile bile
Geceye sordum seni.
Akan yağmurlarda aradım ,
çukurlarda biriken sularda,
İzlediğim dizilerde aradım seni.
Karanlıkta aydınlık olmanı bekledim hep.
Aşk horlanmış bi ateş gibi
Sıcaktı
Fazla yaklaşınca yanardın
Uzaklaşırsan da üşürdün
Bir başkasıyla Üşümeyi göze alman
Omzumdaki yükler çok ağır
Taşıyamıyorum
Kollarım da ağrımaya başladı
Saçlarımda aklar var
Yaşlandım sanırım
Eskiden olsa kavga ederdim
Kıskanırdım
Beni anlaman için,
Sürekli başının etini yerdim
Şimdi sessizce köşeme çekiliyorum
Beni anlamanı istemediğimden değil de
Bir yaralı kalbim vardı avuçlarımda
Merhem ol diye uzattım sana
Nerden bilebilirdim ki
Daha çok kanatacağını
Bilemedim
Elimi çekiyorum her şeyden
senden benden bizden
dalgaya karşı boğulmamak için
çırpınmıyorum artık
bıraktım
ya boğulurum
Hayatımın öyle dönemindeyim ki
Ne yaşayasım var ne ölesim
Tat alamıyorum hayattan
Boğuluyorum
İçime atıyorum herşeyi
Sende benim gibi birini çok seveceksin
Her şeyin yapıcaksın hatta hayatının merkezi yapıcaksın
Seviceksin çok seviceksin
Ayrılmamak için her şeyi yapacaksın
Önce gözden sonra hayatından en sonda kalbinden düşeceksin
Çok dua edeceksin Allah’a yalvaracaksın,
Oysaki kelebekler uçmaya başlamıştı
Tekrardan
Meğerse her başlangıç bir öncekinin intikamıymış
Kuşlar uçuşuyordu hayatımda
-
Ravza Çakmak
Tüm Yorumlar????