Ramazanda Karagl Şiiri - Ömer Tural

RAMAZAN’DA KARAGÖL

Akşam iner yamaçlara,
Kızıl düşer taş üstüne.
Maşatlıkta eski okul,
Hasret çöker baş üstüne.

Çeşme akar şükür hâlâ,
Söğüt yoktur, havuz susar.
İftar için doldururum,
Şişe şişe gönül taşar.

Top peşinde koşan yıllar,
Hilal Spor, yamalı top.
A Milli’ye meydan okur,
Çocuk yürek, kocaman umut.

Dört oluklu pınar küskün,
Taş kemerli hatıra var.
Karagöl adını almış,
Bir göl kadar derin diyar.

İlk muhtarlar, ilk imamlar,
İlk bakkalın selamı var.
İlk mezunun heyecanı,
Köyümde bir başka bahar.

Bayraklı o güzel tepe,
Genç omuzda yükselirken,
Şehit kanı al sancakla
Göğe doğru süzülürken.

Teravihte saf tutarken,
Ezan iner yüreğime.
Ramazan’da anılarım
Rahmet olur köyüme.

Tural der ki: İlkler baki,
Hatıralar silinmiyor.
Karagöl’de Ramazan var,
Gönül oruç bilmiyor.

Ömer TURAL