Benim olmadığım bir evrende
Sen sevdin onu, oldu kalbinde.
Yaşıyormuşum rüyalar aleminde,
Onu sevdiğini bildiğim halde.
Şimdi seni sorsalar bana,
Belki hatırlamam yüzünü.
Fakat acı sözlerin bir yana,
Unutamam o ilk günümüzü.
Kil, giymişti lale desenli bir kazak,
Herkes ona hayranlıkla bakıyordu.
Nakkaş bakıp bu kile gururlanarak,
“İşte o benim şaheserim!” diyordu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!