Ey meyvelerin buharda yıkanmış ruhu,
Anlında ter dervişlerin, dilindeki hu.
Çiğsek su alevi korlarına yaslandır bizi.
Pişmişsek, sesimizin çığlığıyla uslandır bizi.
İzi kalsın biriktirdiklerimizin iki cihanda
Közü kalsın acıların hem canda, hem kanda.
Nereden geldiğimizi saklayabilelim boranda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok güzel ağzına sağlık unutuk biz zaman belki gelir yinede duvayı öğrenmek gerek yalanı değil ??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta