Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sayın Habibe Hanım;
Kısa ve çok şık bir şiirdi. Çok şey anlatıyor...Kutlarım...
Bir söz var avucunuzdaki kuşu çok sıkarsanız öldürürsünüz, çok serbest bırakırsanız da kuşu uçurarak kaçırırsınız...O zaman yapmamız gereken dengeyi tutturabilmekte...Şiirde bunu diyor...Kutlarım...Ant++
Yüreğinize sağlık gönül sesiniz hiç susmasın yarınlarınız mutluluklar içinde olsun saygı ve sevgilerimle.
Özgün ve güzel; teşekkür ederim. esen kalın...
Araf ta kalmak gibi.güzeldi şiir.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta