Rafet Selvi Şiirleri - Şair Rafet Selvi

0

TAKİPÇİ

Rafet Selvi

Ölümümü gördüm bu gün,
Kara gecelerden geldi karşıma.
Çelik gibi, baktı gözlerime.
Buz gibi oldum.
Ölümümü gördüm. Ağlamaklı oldu yüreğim.

Devamını Oku
Rafet Selvi

Öl. Deseydi.
Ölebilirdim.
Belki güneşin battığı zamanlarda,
Şakağıma bir kurşun sıkarak, değil.
Belki, hızla gelen trenin önüne atlayarak, değil
Amma, çılgınca dalgalanan bir denize kendimi bırakıp,

Devamını Oku
Rafet Selvi

Anne ben öldüm.
Bunu sen görmedin.
Görmeni de istemezdim.
Ağlardın…

Önce tek kişilik hücreye koydular.

Devamını Oku
Rafet Selvi

UÇUYOR KUŞUM

I
Akıyor nehir.
Uçuyor kuşum.
Ağlıyor dağlar.

Devamını Oku
Rafet Selvi

Gece...
Karanlık.
Onbir saat.
Soba yanmıyor, sönmüş usul usul.
Burnumu cama dayamışım.
Karanlığı düşünüyorum.

Devamını Oku
Rafet Selvi

Dün, meyhanede bir genç kız cesedi bulundu.
Onu, ben öldürdüm! ...
Öyle; kara zeytine çalan gözleriyle bakıyordu.
Öyle; bir mahzun gülücük dudaklarında…
Öyle bakıyordu, ne bileyim işte öyle sevgi dolu…
Dayanamadım.

Devamını Oku
Rafet Selvi

Bir bizim eve gelmedi bahar.
Karşı komşumun bahçesinde uçuşur kuşlar
Balkonlar hep çiçek doldu.
Bir bizim balkonda karakış.
Caddelerden sokaklardan, eridi gitti karlar.
Bir, benim yollarım buzlu…

Devamını Oku
Rafet Selvi

ATLI


Gök yüzünde bulutlar var.
Yer yüzünde kar.
Uzun uzun ağaçlar değiyor, parmak uçlarıyla,

Devamını Oku
Rafet Selvi

İki bardak bira vardı masanın üzerinde.
Bir de kola.
Kola Ayşe’nin önünde.
Figen, birde ben.

Eminönü’nde vapurlar gidip geliyordu, dumanını savurarak.

Devamını Oku
Rafet Selvi

Pencerenin ardından,
Kırlangıçların gökyüzü dansını seyrediyordu.
Pencere kenarında biriktirdiği,
Menekşelerin açmasını bekliyordu.
Bütün gün yemek yapıp, çamaşır yıkayıp,
Ütü yapıyordu.

Devamını Oku