Rafet Maden Şiirleri - Şair Rafet Maden

Bana yazdığın bu şiire,
Teşekkürden başka birşey bekleme,
Benim kalbim başka birinde,
Benden arkadaşlık bekleme.

Sen her zaman benim bacımsın,

Yine uyumam gereken bir saat,
Akşama işe gideceğim,
Ama uyku yokki heyhat,
Yine yastıkla kavga edeceğim.

Döneceğim bir sağa bir sola,

Şu dağlara çıkıp haykırasım geliyor,
Enginlere söylemek, inletmek istiyorum.
Kimse anlamazken hırçınlaşıyor,
O kalplere sevda şiirleri yazmak istiyorum.

Karşılıksız sevgilerin son bulması için,

BAZEN UMUTSUZLUĞU KARALIYORUM,
İCTİMALARA ÇIKIYORUM HAYAT KIŞLASINDA.
GÜZEL GÜNLER İÇİN ŞAFAK SAYIYORUM,
DOĞACAK GÜNEŞLERE HAYAT KIŞLASINDA.

AYNANIN KARŞISINDA GENÇLİĞİMİ ARARKEN,

Kıyamet kopup da anne çocuğundan kaçarken,
Dağlar düz olup cehennem bizi beklerken,
Hele alevler delice üstümüze gelirken,
Sen cennetin ben senin hayalinle yanacağım.

Şimdi gidiyorsun kolay mı gitme demek,

Hüzünleri toplamış kendi üstüne,
Bir başka oluyor simav akşamları.
Hiç benzemez gecesi gündüzüne,
Bir başka oluyor simav akşamları.

Gurbeti unutup dalarken kızıl gruba,

Öyle bir şiir yazdım ki sana,
Anlaman belki kolay belki zor.
Gözlerim yardımcıdır anlamana,
Gel birde kalbime sor.

Sen yinede kalbine sor diyerek,

Kolay değil hasreti yaşamak,
Yarına nice umutları taşımak,
Tut ellerimden koşalım yarına,
Benim tek derdim seninle olamamak.

Uykularım kaçıp, sana gelmek isterken,

Sevmeye hasret değilse gözlerin,
Peşinden koşsam neye yarar.
Aşkı anlatmıyorsa sözlerin,
Dikenle konuşsamda neye yarar.

Eline aldığın güller kuruyorsa,

Bu bir sefer,
Sağanak olmuş her bir satırın,
Uğurladığım şiir ummanına,
Uzunla kısa arasında,
Bu bir sefer!