Rafet Maden Şiirleri - Şair Rafet Maden

Kaldığım kaldırımlar anlatır beni,
Her gece bu yolların izindeyim.
Oturda anlatsınlar çektiklerimi,
Her gece bu yolların izindeyim.

Bir gece değil yılların izi,

Anlatamam derdimi senin gibi anlayanım olmasa,
Gösteremem hislerimi gözüme yaşlar dolmasa,
Bir avuç sevgim var açılan yaradan tutabildiğim,
O da senin gibi tüm dostlara, bir satır şiirim.

Bugün delice şiir okumak geliyor içimden.
İçime sinmiş bütün feryadımı haykırmak,
Yazamadığım satırları doldurmak istiyorum.
Saçlarına taç yapıp,kendimi sana köle etmek,
Herşeyimle sana sözlerimi adamak istiyorum.

Bir kırık şişe gördüm sokakta,
Bir kırık şişe benim gibi.
Kullanılıp atılmış bir kaldırıma,
Anlamsız bekliyor orada.

Tutup atılacak bir kenara,

Şiir insanın aynasıdır,
Bana bir şiir yaz.
Ruhum şiir hastasıdır,
Bana bir şiir yaz.

Kalbinin içini nasıl göreyim,

Anlatamadığım ve anlatamayacağım,
Öyle duygularım varki yaşamadığım,
Hiç kabuk bağlamasada,
Öyle yaralarım varki kanatmadığım.

Ne anlayan var nede çare bulan,

Senin adın ilkbahardı,
Bir Nisan içinde doğmuştun.
Ve 1 Nisan şakası gibi,
Bir günde yüreğime oturmuştun.

Şakayla karışıktın sen.

Geçmişe hasret duyan birisiyim,
Gönlümde bir sarhoş var dur diyor.
Anılar canlandı şimdi sevgilim,
İçimde bir his seni bekliyor.

Kapılar her an açılacakmış gibi,

Yolda yürürken bir çocuk yanaştı,
Çok sevecen ve çok inatçıydı,
''Bir sakız alırmısın'' diye sorunca,
Sinirlerim tepeme geldi bir anda.
''Çek git'' diyerek yanımdan kovdum,
Baktımki yine karşımda buldum.

Issız bir vaktin yeldeğirmeninde,
Vaktimi döndürüyorum.
Kaybolan geçmişim
Şu zamana bağlı.
Ve yarınlarım ise
Meçhule.