Pusula Şiiri - Zehra Balsatar

Düşünceler boyanır mı,
Boşlukta yüzüyorken?
Işık yoksa boyanmaz,
İlmeğinden kopsa da
Kaderden kaçan olmaz
İpliği dolanırken ayaklarına
Sarılıp ağlarken geçmez yaralarına...
Şifa bulunmuyor herhangi bir şişede...

Yüzü koyun yatarken,
Uykuya dalınır mı?
Önce söndürüp tüm ışıkları
Sonra karanlıkta kalan
Sen misin yıldızlar mı?

İnsanoğlu bu ya ait olduğu ruha,
Açar nedensiz türlü türlü çok yara...
Gönle giren silinmez meçhule bile aksa
Bir nota gibi keskin, bir beste kadar asi
Her akoru tutmayan o mağrur ağır beste

Güneşi ipe asan geçmişe uyanacak
Sonsuz karanlıklarda yuvarlanacak
Bahtiyarım yok bir şey yas tutacak
Adımız sonsuza birlikte yazılacak

Birkaç metre yakın
Binlerce ışık yılı uzaklıkta...
Nasıl ki kuzeyi gösteriyorsa her pusula
Seven yürekler de tıpkı öylece...

Zehra Balsatar
Kayıt Tarihi : 25.09.2023 00:27:00