Pür Ahenk Şiiri - Ayşe Uçar

eski verandanın asma dalları ağlamış
yağmurla yıkanmış toprağın yüzü
rüzgârın topuğunda gül şarkısı

yağmurun sesini dinler efkarlanır şimdi balkon
şehrin kirini temizler nehirlerin uzun ayağı
içimizde devleşen kaosun iğneli yaprakları
incitir his duvarlarını

uzun uzun bakma kendine
suskunluğun kölesi aynalar
içinde köklenen ağaçların
çürüyen dallarını bilmez
el âlem

yol uzun sanma
aç kapat gözünü bir saniye sürmez
ser var sır yok kalp gözüne bak
tasalanma

kır gönlünün zincirlerini
geceden sıyrılır her dem uyanır seher
gelir dudağında pür ahenkle
gülümser yüzüne güneş

810202615:34