Evliya bile olsanda yola gidilmez.
Söylersen doğru edilirsin sürgün.
Cahillerle yobazla sohbet edilmez
Paradan puldan olursun bir gün.
Öğretmen öğğrenciye ders verir.
Her yılanda böcekte olmaz zehir.
Çok ocağı yıkmıştır padışah vezir.
Yürümeyen yaşlı olursun bir gün.
İhtiyaç duyulmuyor çifte sabana.
Güven olmuyor kötü olan insana.
Düşersin ormanlara vahşi yabana.
Hasta yatağında ölürsün bir gün.
Fehmi.
İnsan çaresiz fakir yoksulda olur.
Adam gibi adamlar zor bulunur.
Cahille konuşursan cahil olunur.
Mecnun Kerem olursun bir gün.
Kayıt Tarihi : 22.09.2026 23:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!