Denize bakan bir evde yalnız bir kadın var
Oturur her gün eli şakağında, denize bakar.
Siyah saçlarının arasındaki beyazlara değer elleri
O düşüncelere daldıkça aşarmış gibi denizleri.
Düşünceler alır onu dalga dalga taşır bir yere
Böylece her gün biraz daha yaklaşır, görünmezliğe.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Denize bakan o evde ; hala yaşayan '' yalnız bir kadın '' var...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta