Denize bakan bir evde yalnız bir kadın var
Oturur her gün eli şakağında, denize bakar.
Siyah saçlarının arasındaki beyazlara değer elleri
O düşüncelere daldıkça aşarmış gibi denizleri.
Düşünceler alır onu dalga dalga taşır bir yere
Böylece her gün biraz daha yaklaşır, görünmezliğe.




Denize bakan o evde ; hala yaşayan '' yalnız bir kadın '' var...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta