Çelikten bir yürekle bir kahpe pususunda
Gözünü hiç kırpmadan vurulduğun an oldu
Yorgun mesailerden dönüşün uykusunda
Bölündü rüyaların ruhun kan revan oldu...
İmdat çığlıklarına koştuğun adreslerde
Sana minnetle bakan gözlerde buğu gördün
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta