Ölümlü dünya... Öğdüm'lü dünya...
oksijen, gün ışığı birer hiç.
her bir vakit bir Allah'tan istenmişine kim bilir kimin
bir duyanın, söylemese de kağıtlara, içinde hep yananın
şi'rine
çarparak yaşıyoruz yüzümüzü. anlamıyoruz.
belki yeri değil,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Poetika 5
oksijen, gün ışığı birer hiç.
her bir vakit bir Allah'tan istenmişine kim bilir kimin
bir duyanın, söylemese de kağıtlara, içinde hep yananın
şi'rine
çarparak yaşıyoruz yüzümüzü. anlamıyoruz.
belki yeri değil,
gönlümüzü güzelleştiriyoruz.
7 Aralık 2016, 06:06
Abdulkadir Öğdüm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta