Sessiz bir çığlık var hâlâ gülen dudaklarımda
Elem dolu bir kederim ilkbahar toprağında
Nicedir bu yolsuz kalmış çağa direniyorum
Ancak günden güne evimin yolunu unutuyorum
Dayanmıyorum, diz çöktüm hayat karşısında
Üstelik kanadı dizlerim yirmi bir yıl boyunca
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta