Bilmediğim bir yerde
İstanbul'suz topraklaşmam,
Bitmeyen hüzündür içimde;
Onun bensizliğe,
Aldırmayacağını bildiğim halde!
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Belki bu kadar duyarsızda değildir İstanbul , kendisine gönül verenlere kimbilir. Hiç srmadık ki ?. İlk fırsatta sorayım bakalım, gerçekten platonik bir aşk mıdır İstanbulla yaşanan... Kutlarım, iyi aklıma getirdiniz .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta