Dün seninle yolda karşılaştık
Kalbim yerinden çıkacak sandım
Yolun ortasında durup
Gözlerinin içine utanmadan bakmak istedim
Ama utandım,bakamadım
Sana''Seni seviyorum'' demek istedim
Ama sustum,söyleyemedim
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




buda güzel
Yüreğinizden sevgi eksik olmasın..
biz okurlarına böylesi güzel
anlamlı paylaşımlar
sundugun için sizi kutlarım
salim erben
AHH BU PLATONİK AŞKLAR
İnsanı yer bitirir
ben böyle aşklara
TEK KİŞİLİK AŞK diyorum
Pek çok şiirimde
Seni sensiz seveceğim demiştim,
Beklerim gönül soframda
tat alacağın bir lezzeti mutlaka bulacaksın,
ALLAH KOLAYLIK VERSİN
PLATONİK
YANİ TEK KİŞİLİK AŞKLAR YAŞAYANALARA
Tek kişilik olsada
yinede aşk
yaşanası bir duygu
Güzel bir şiir, tebrikler. Beni geçmişe götürdü. Kendimden birşeyler buldum dizelerinizde... teşekkürler.
Sevipte sevdiğini söyleyememek
Konuşmak isteyipte susmak
Bakmak isteyipte bakamamak
Benim için değerli
Benim için özel olan bir varlığa
Sarılmak isteyipte sarılamamak
Ne zordur bilir misin?
Bunu ancak yaşayan bilir
Ve ben yaşıyorum...
çok güzel yazıyorsunuz. çok akıcı gerçekten. 'acaba sonunda ne oluyor' diyor insan okurken. yazık bu dizeleri yazdıran kişiye.. yüreğinize sağlık...
Harika dizeler.Çok duygusal ve hoş bir anlatım.yürekten kutlarım
Platonik
dediler
-bu ne sevda
dedim ki
-platonik
sordular
nasıl sevdalısın sen
söyledim
-melankolik
dediler
-bu zaman da ha
güldüler
-hah hah hah haaa
Şiir olarak süper. Yaşadığın sevgi hüzünlü, beraberlikli sevgi dolu yüreği sevgili bulman dileğiyle. Sevgiler.
Sevda yüklü,duygu dolu,samimi,anlamlı ve anlatımı mükemmel bir serbest şiir.Haa,bir itirafta da bulunmak isterim ki,serbestte çok iyisiniz.KUTLUYORUM.TAM PUAN VE BİTİMSİZ SAYGILAR BENDEN...........HALİLŞAKİR
Keşke hikayeside olsaydı bu şiirin Yelda hanım...çok yürekten yazılmış gibi geldi bana...Beğenerek okuduğum bir şiir.Tebrikler...Ant+10
Sen sevdiğini söylemeyi erteleme Söylemekle birşey kaybetmezsin..Sevilende senin gibi Aynı duygularda olabilir...söylemezsen bilemezsin...
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta