Döngüye alınmış hep başa saran bir plak gibi hissediyorum kendimi ,
A ile B arasında hep aynı tekrarlar var iken , farkına varamadan biraz sen olmuşum ve artık duyamaz olmuşum sözleri ...
Sahiden böyle mi görüyordu gözlerin?
Gereksiz sorular , lüzumsuz cevaplar kendimi ne cok yormuşum...
Ömrümün kaçıncı güz'ündeyim...
Birazcık daha sen kalabilseydim keşke,
Silik olan izlerini takip etmekteyim ...
Ve büyüsü bozuldu herşeyin...
Zaman daralıyorken bir telaş sarıyor içimizi,
Artık pekte ayırd edemiyorum ikimizi...
Kim ayıklayacak ruhumdaki giz'lerini?
Kayıt Tarihi : 12.09.2026 12:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!