Aynaların işe yaramadığı
Süsün püsün
Sadeliğin iç içe olduğu
Beni benimle vurma
Düşlerim meydan okuyor
Yarına
Yalnızlığa
Kalmanın binbir türlü yolu varken
Gitmek bir bahaneyle…
Ben kendimi sevme riski taşıyorum…
Hadi ordan düzenbaz
Sen misin kışımı bahara çeviren
Cahilliğimi arifliğe döndüren
Gökyüzüne bir zaman bırak
Güneşe oyun oynasın
Mesela batıyorum sansın güneş
Buruşuk yaprakları saklarken toprağın illüzyonu
Bir sihirbaz gizlemeli eskittiğim yalanlarımı
Ki büyülü çarpsın yüzlerine benim hiç bir şey bilmediğim yalanım
Oysa çoktan öğrenmiştim yalancıdır aynalar
Göstermez insanın içini
Aynalara takılma sen onların ki zalimce bir illüzyon
Saçların uçuşsun diye dalga dalga hep
Rüzgarlar ekliyorum yazdıklarıma
Gözlerinin içi gülsün diye derince hep
Umut ekliyorum yazdıklarıma
Sesin sessizliğin huzuru olsun diye nota nota hep
Senle bir alıp veremediğim var
Kalbini çalasım var
Ama bilemedim ki nasıl
Derin bir nefes alıyor kalemim içine çekiyor ayrılığı
Sensiz,sessiz,karanlık olan bulanık bir hava
Tam geri verecekken çektiği nefesi kalemim
Kalemim işte bilirsin bu halini
Ayrılıkla bulanıklaşan bir aşka kör bir sevda yazıyor
Ben işte bilirsin bu halimi
Dağınık dağınıktı bugün gülüşüm
Hava güzel deyip göğe bakıp gülümsüyorum
Oysa senin gök mavisinin bulutlarla aradığı gülüşüne gidiyorum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!