Beni benimle vurma Şiiri - Pınar Arslan 2

Beni benimle vurma
Düşlerim meydan okuyor
Yarına
Yalnızlığa
Tüm sürgünlerimi
Ahbap ediyorum
Kalabalıklar boyu uzanan yollara ve
Özgürlüğe vuruyorum kendimi
İpsiz sapsız zamanların boynunu büküp
Güneşe şikayet ediyorum onları
Ve ışık ışık kayboluyor
Tüm kaygılarım
Yüreğime vuruyorum kendimi
Bir meleğin kanadının peşinden koşarken
Sürünsemde kalkıyorum sevgili
Sevginin en küstah halini yaşıyorum
Çünkü meydan okuyorum duvarlara
Asıyorum tüm duvarlar köşelerini
Yıldızların köşelerine
Duvarlar yıldızlara anlatırken masumiyetini
Ben yüreğimin baş köşesine
Sakın diyorum
Onun yerini belli etme kimselere
Beni benimle vurma
O vakit ben
Kendimi seninle sınarım
Kendimi sana vururumda
Meydan okurum dünyaya
Bilmesin kimse yerini
Beni benimle vurma sevgil
Pınar Arslan

her hakkı saklıdır yazarın izni dışında kullanılması ve kaynak göstermeden yazılı olarak paylaşılması ve kamuya açık alanlarda seslendirilmesi ve okunması yasal yaptırım sebebidir
30.10.2026