Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

cennetin bahcesine açılan kapıdır.
savaş meydanın da ALLAH deyişin.
her adımın açar göğü sonuna kadar
son dediğim cennete kadar

yüreği zengin elinde bir şeyi olmayan asker

Allah (cc) bir nur yarattı,
nura aşk nazarıyla baktı,
nur aşka değdi
nurun kalbi (SAV) aşka geldi,

sevdikce sevildi

Dilsiz ağlayan,bir insandır Filistin..
Ağladığını görenler in olduğu,
Ve çoğunlukla sustuğu..
Bir insan dır Filistin..

(Bir alman tarafından soykırıma uğradığı için kaçan..

şimdi ölüm gül bahcesini açmış sana,
sevgili nebi ayakta seni beklemekte orada,
kolları seni bekliyor bak!
bekletme seni seveni hadi kucakla.
seni öldü sanırlar şehidim
onlar bilmezler mi ki

sen cümlesinde


Karşılıklı konuşuyoruz ama aramız da kelimeler yok ..
Aynı telden çalıyoruz ama müziği kimse duymuyor.
Bir çocuğu seyreder gibi seyrediyorum seni,

Göklerden Beri


Yalnızlığı seviyorum diye yargilama beni,
Çünkü orada diğerleri yok
Yalnızca sen varsin..

Bebeğim,
bu hayat seni yoruyorsa,
yüzlerim de uyuyup,
ellerimde uyana bilir,
sinem de dinlene bilirsin ..

Bu renkleri sevdim


Üzülme ,bunun için sevmedim seni .
Kırılma , bunun için dokunmadım sana .
Utanma, bunun için açılmadım sana .

Usul Usul

Usul usul,
öyle usul usul ,
Önce o ılıman ellerinden öperim ,
sonra o gül yüzlerinden,