Pervin Özkan Şiirleri - Şair Pervin Özkan

Birşeyler hep eksik, hep yarım
Bırakıp kaçsam gözyaşlarımı
Kabul etsem zamanı, belgelense bu iklim
Neden susamıyorum iççekişlerde? Söylesene ….

Karşı koyamadığım gelişler,

Ben sana yine gelirim
Temmuz'un son gecesi,
Avuçlarda anılar,gözlerde yalnızlık,dudaklarda yüreğim
Sözlerimde yaşlarımla bir kere daha gelirim...

Yine gelirim ben Ege'nin incisine

Karanlıkları kovamaz oldum düşüncelerimden

Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir tadında şimdi yokluğun

Ne yana gitsem nafile. Her yanım çıkmaz sokak

Orada yaseminler çiçek açmıştır şimdi..O tepelerde...
Orda güneş bir başka doğar...Gün ışığıyla birlikte içimi bir sevinç kaplar..
Ama genelde şehrin ortasında benden deli bir hüzün akar...
Yağmur deli yağar orada...Bir tarafta dağ..bir tarafta deniz..
Kapımdaki gölgelik hep hanımeli kokar..
Bir kış günü bütün bu havaları doldurup bir kamyonun kasasına geri döndüm...

Bir gölgesin sanki bedenimde
Her titreşimde kıvrımlarını hissettiğim
Belkide,
Beni çok iyi tanımış bir yoldaşsın
Adım adım takiptesin
Belkide,

Bir gece yakamozda gördüm seni…
Gördüğümün büyüsüne kapıldım
Uzattım ellerimi yakalamak için seni
Denizin en dibindeymişsin bilmiyordum.
Sadece bir su pınarı zannettim
Kulaçlar attım ….ellerimi yaktı sular,

Gece…
Uykusu kaçmış bir sondu
Ruhunu saran ateşten bir küre
Pervasızca tırmanıyordu.
Bir anahtar vardı elinde sonun
Hiçbir kapıya olmuyordu

Ellerimin arasında bir kalem ateş misali
Bir hüzün mesafesinden yazıyor
Sayfalarca yangın yeri,
Kelimeler tutuşuyor.
Yazmasam…
Bu yağmurlar hepten ağlatacak sanıyorum

Sen gittiğinden beri ellerimi hissetmiyorum
Yüzüm sararmış aynalar ifadesiz bakışım donuk
Bir çiğ tanesi üzerinde üşüyorum.
Penceremin ıssızlığında hüznümle ıslanıp,
Aşkın bedelini ödüyorum.
Ey gecem! ...gündüzüm…

Hayalin iniyor gözlerimin önüne perde perde
Senden önce güneş bile dokunamıyor; tenime
Nafile! ! !
Yoksulum bulutlar gibi gecelerde

Yokluğun şiir tadında hala dilimde