Temyiz mahkemen oldu benim gönül otağım
En candan seni sardı kor ataşlı kucağım
Yalkun saçan göğsüne gelip kondu dudağım
Evlat gibi bağrıma bassam seni Enverim
Yüreğim daraldıkça yokluğun hissederim
Hiç bitmiyor benim o yokluğa küsmelerim
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta