talan ettiler soylu kirpiklerini
kabul etmedi,
toprak giyindi çocukların.
kuytular ev
evler kuytuyken sabahsız kadınlara
dili tekti, kahrı yekti vahşetin.
ama ışıksız kalmaktansa, pervane olmuş bir hülyaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yüreğinize sağlık dert görmesin kutlarım muhabbetle
ŞİİRİN ŞIK DURUŞU BU OLMALI İÇERİK KARŞISINDA...bülent aydınel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta