Kaldır gözlerini, göklere dön bak,
Hüzün kuşlarına, bir ilham gibi.
Fısıldıyor bana, bir beyaz zambak.
Mecnun’un mülhemi o Leyla gibi.
Alevden damlalar, pınar gözlerin.
Gülüşün, içimde bir volkan gibi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta