Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
sen daim selat-ı selam ile meşgul ol şefaat vacip olu inşaAllah,
------------
Gayb-ı vahdet sarayın ehli dünyadan seçtim ,
Suzî dilden nuş edip, bir ummaneden geçtim .
Harabeler içinde, cevher öte ceveher gördüm .
Yetmişbin hicap zâl oldu,bin irfanaden geçtim …
İnşallah. O gülün ümmeti olabilmek ne büyük bir şeref. Allah, şefaatine nail eylesin cümlemizi. Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta