perestiş aşkımın önünde eğildiğim put'um,
en ufak sözüne döktüm binlerce kelime önüne,
bir kilit vuramadım önceki bedenlerimin yattığı bu mezarlığa,
fevkalbeşer çabamın sonucuydu bu sonu,
bu sonu yakıştıramadım diye susmuyor amiyane cümlemin kalemi, bu da senin için yazdığım şiirlerin sonuncusu.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta