Perdeler çekilmiş Şiiri - Mustafa Aydoğan 2

Perdeler Çekilmiş

Perdeler çekilmiş, şehir suskun bu gece,
Ay ışığı saklanmış karanlık köşelerde.
Bir lamba titriyor odanın içinde,
Zaman ağır ağır eriyor sessizce.

Eski anılar dizilmiş bir rafın ucunda,
Her biri geçmişten kalan bir iz gibi.
Ne dışarıdan bir ses ulaşır bana,
Ne de kapım çalar bir dost eli gibi.

Sokaklar sessizliğe teslim olmuş,
Gece derin bir uykuya dalmış.
Gözlerimde yorgun bir bekleyiş,
Kalbimde yarım kalmış düşler kalmış.

Dünya uzak dursun bu kapının ardında,
Bu oda benim son sığınağım olsun.
Geçen günler dönmez artık geriye,
Bari içimde yeni bir umut doğsun.

Saatler vuruyor gecenin bağrına,
Her tik tak bir sızı bırakıyor.
Unutulan yıldızların altında,
Bir hayal sessizce kayboluyor.

Perdelerin ardında saklı hikâyeler,
Birer birer düşüyor yüreğime.
Yüzümdeki çizgiler anlatıyor bana,
Geçen yılların bıraktığı izleri yine.

Sonsuz bir sessizlik sararken odayı,
Gölgen duvarlarda nöbet tutuyor.
Karanlık içinde bile bir umut var,
Perdeler çekilmiş… zaman uyuyor.

Yazar: Mustafa Aydoğan