Gülüşüm Şiiri - Mustafa Aydoğan 2

GÜLÜŞÜM
Hasret dolu günlerimin içinde,
Geceler sessiz, yollarım hüzünlüydü.
Kara bahtımın en soğuk yerinde,
Bir tek sen vardın, içimi ısıtan gülüşünle.

Bir gün gelip uzaklara gitsen de,
Sensiz kalır mı bu yorgun gönlüm?
Hayalin dolaşır her yanımda,
Ben yine seni severek büyürüm.

Eğer bir gün hatırlarsan beni,
Adımı anıp sessizce gülümsersen,
Bil ki hâlâ aynı yerde beklerim,
Bir tebessümüne ömrümü veririm.

Bir gün belki kavuşuruz yeniden,
O zaman diner içimdeki sızı.
Sen yeter ki dön bana sevgiyle,
Tek dileğim sensin, kalbimin yazı.

Hayat bazen acımasız olsa da,
Sınavlarla yoğursa da bizi,
Ruhumda açan en güzel çiçek,
Senin sevgin ve tatlı gülüşün.

Çekilmez olur sensiz bu dünya,
Yetmez hiçbir söz seni anlatmaya.
Her gün biraz daha özlerken seni,
Düşlerimle sarılırım uzaklara.

Nasıl anlatsam içimdeki sevgiyi,
Sana söylemek yetmez kelimeler.
Tek bir kalbim var bu hayatta,
Onu da seninle doldurdum ben.

Biliyorum, sen de beni seviyorsun,
Seviyorsun, bunu hissediyorum.
Sana adadım bu yorgun kalbimi,
Sensiz olmaz, inan gülüşüm.

Yazar: Mustafa Aydoğan