Soğuk gecelerin yorgun sabahlarında,
Islak ve çıplak ayaklarıyla,
Bir ceset bulundu paramparça.
Ufalanmış dağılmış yollara,
Acımamış sana nede bana,
Dağıtmış kendini sokaklara kaldırımlara.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Güzel bir şiir. kutlarım..
İnsan bu günden kararını vermeli..
Ya dediğiniz gibi, kuru, sade bir ceset olur..
ya da yaşayan bir efsane....
Bu şiir yazma da hayatınınızın yatırımlarından biridir ki bu yatırımı da çok sağlam ve sağlıklı bir yatırım olarak görüyorum. mona lisa'yı ölümsüz yapan ressamın resmi ise Zehra'yı ölümsüz yapacak olan da şiiriniz olacaktır.
ürperdim doğrusu
güzeldi, saygılar
nerde
ne zaman
nasıl
kim tarafından
ne şekilde
bilinmez
'perde!é
ya da
'p e r d e ee ee eee'
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta