Namzed-i müntehirim omuz verdim belaya
Teselliler kar etmez kedere müptelaya…
Hüzün kiri aldırmaz nisyan adlı cilaya,
Gün be gün için için devrilirim kendime…
Baktığımla gördüğüm çelişiyor her defa!
Mataramda tuzlu su çöle düşmek ne cefa!
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta