Pencerenin Ötesinde Şiiri - Ahmet Hani

Babam…
Yaşlı babam
Odasında,
Pencerenin kenarında.

Başı yastığın üzerinde,
Nefesi ağır ağır alınıp veriliyor.

Göğsü bir kayığın
Yavaş yavaş
Suya gömülüşü gibi
İnip kalkıyor.

Gözlerinde
İki damla yaş
Donup kalmış.

Üzülüyorum.
Gözlerine
Bakamıyorum.

Kirpikleri
İnce ince titriyor.

Namaz vakti.

Sesi kısık,
Neredeyse duyulmaz:
“Perdeyi çek…”

Perde kapanınca
Avluya solgun bir ışık düşüyor.

Elma ağacı
Sessizce duruyor.

Dallarında
Üç-beş kuş,
Hiç kıpırdamadan.

Babam
O soluk ışığa
Uzun uzun bakıyor.

Bir süre…
Çok uzun bir süre…
Hiç konuşmuyor.
Sadece bakıyor.

Sanki bir şey söyleyecekmiş gibi,
ama sözler
boğazında düğümlenip kalıyor.

Babam
pencereye bakıyor.

Daldaki kuşlardan biri
Kanadını açıyor.

Babamın gözleri
Onu izliyor.

Sonra…
İki damla yaş
Yastığa düşüyor.