Ve bana ait bir pencerem vardı bu dünyada,
Bir yüzsüzlüğü uçurumlarıma açılan
Bir sürgüsü umutlarıma sonuna kadar örtülen.
Buğusunu yazlara saklayan, baharlardan kışlardan çalınmış.
Küs canımı ruhuma dokuyan pencerem,
Topraksız bedenim, camlarını lekelerken... Ve beni ben gibi gösteren bir pencerem vardı bu dünyada...
Dışardan perdelerin ardını gösteren,
Seni her özlediğimde sevgilim,
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.
Devamını Oku
Gökyüzüne bakıyorum;
Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.
Seni her özlediğimde bir tanem,
Denizlere bakıyorum.
Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.


her gölgenin üstünde kaç suret var?
Acı,
irade ile dans eden ruhun frekansı!
Bu yüzden
her pencere başında
bir kartpostal gibi dururuz...
Kutlarım değerli şiirinizi ve yazan yüreğinizi Okan bey.
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum
Duyarlılığınız çok mutlu etti. Çok teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta