Paye Şiiri - Kasım Kobakçı

Yüksekte duran beyler için kalkar tüm o kollar,
Meydanlarda bağıranı eziyor hemen yıllar,
Menfaat çarkı içinde döşendi bütün yollar,
Boyun eğene bahşediliyor o sessiz pullar.
*
Sus haksızlık karşısında, paye alsın gizlenen,
Doğruyu söyleyendir o, zindanlarda izlenen,
Alkış tutan elleridir, madalyayla süslenen,
Kuytuları var yalanın, ikramlarla beslenen.
*
Karanlık oyun kuruyor, köşelerde odaklar,
Gerçeği haykırana kapanıyor o dudaklar,
Hırsızın başı okşanıp, saklanmış hep adaklar,
Suçlulara tahsislenmiş, en güvenli konaklar.
*
Gücü elinde tutana, verilmiş tüm payeler,
Şakiye alkış tutanlar için bütçeler neler,
Menfaatin uğruna, tüketilmiş tüm gayeler,
Maskeli yüzler altında, gizleniyor geceler.
*
Adalet terazisinde, ağır basar memişler,
Suçsuz olan insanlara, acımadan gülmüşler,
Rütbeleri alanlar da, liyakati bölmüşler,
Vicdanını satanları, ne güzel de övmüşler.
*
Halka tepeden bakana, veriliyor beratlar,
Makamları kapanlarda, bitmek bilmez inatlar,
Özgürlük diyen yüzlere, iniyor sert tokatlar,
Dalkavukluk yarışında, kırılıyor kanatlar.
*
Mahkeme koridorunda, kanıyor hep yaralar,
Halk sessiz kalsın diye, dağıtılmış hep paralar,
Kalemini satanların, yüzlerinde karalar,
Kirli hesap oyunları, tüm gerçeği aralar.
*
Suçluysa eğer, sistemden siliniyor tüm izler,
Tepelerde oturanı, alkışlıyor hep dizler,
Riyakarlık pazarında, dilsiz kalmış denizler,
Yalanların gölgesinde, kararmış temiz yüzler.
*
Şehrin orta yerlerinde, eğiliyor hep başlar,
Rant kapısı önlerinde, sıralanmış yoldaşlar,
Adaletin terazisi, kırık döküktür taşlar,
Payeleri alanlara, sunulur tatlı aşlar.