Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Pars Alpay, şiire belirli bir planla değil, düşünürken kendini içinde bulduğu bir yerden yaklaşır. Onu yazmaya iten şey, çoğu zaman insanların büyüttüğü dertlerle, hayatın aslında ne kadar kısa olduğu arasındaki çelişkidir.
Gündelik hayatın içinde, herkesin görüp geçiştirdiği anlarda takılır kalır. Bir konuşma, bir sessizlik, yarım kalmış bir his… Şiirleri genelde buradan çıkar.
Onun için şiir; anlatmak değil, fark ettirmektir. Okuyanın kendi payını bulmasını ister, fazla açıkl ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!