Parmaklarım kendi gölgesinde dolaşıyor.
Sanki hepsi birbirine yabancı.
Oysa ne kadar da tanıdık, ne kadar da dosttular.
Hiç ayrılmayanlar.
Şimdi seni arıyorlar.
Kendilerini bıraktıkları yerde tenin var.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta