parmağından çıkarıp bana verdiğin,
mavi taşlı yüzüğün geldi aklıma.
çocukluk işte anlamamışım,
meğer sözümüzün nişanıymış,
armağan ettigin o gün o çatıda...
sözümüz dediğime bakma,
yıllarca susacaklarımızınmış yani...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta