Paris’in sokaklarında dolaşıyorum.
Elime kırmızı bir gül tutuşturuyor bir oğlan çocuğu.
Başında bir ressam beresi, üzerinde salopet,
Elindeki akordiyonla bölüyor sessizliğin uykusunu.
Paris’in sokaklarında seni düşünüyorum bu sabah.
Gökyüzü masmavi, dallar çiçek çiçek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



