Şayet hiç icat edilmeseydi parfüm,
Kokunu yanımda taşımaya bulurdum bir yol, bir çözüm.
Bir mendile sarardım, saklardım usul usul,
Sensizliğe inat içimde yaşatırdım kokunu her gün.
Sen koksun isterdim dünyanın dört bir yanı,
Sabahın serinliği, gecenin en koyu anı.
Geçtiğim her sokakta senin izin olmalı,
Ve içinde sen olan her hatıra yeniden başlamalı.
Rüzgâr esse adını fısıldamalı kulağıma,
Yağmur yağsa düşmeli kokun avuçlarıma.
Bir şehir düşün, her köşesi sana çıkan,
Ve her nefes alışım sana varan, sana akan.
Parfüm olmasa da bulurdum bir çare, inan,
Çünkü sen kokuyorsun benim için bahar olan her zaman.
Kayıt Tarihi : 19.11.2026 05:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!