Gönlünü bin parçaya böldüysem,
Kusura bakma
Sende kendimi ararken dağıttım herşeyi
her parçanda kendime bir yer aradım.
Çünkü seni bir bütün hâlinde sevmek
bana yetmedi
Daha çok sevmek için daha çok senden lazımdı bana
hangi yanına dokunduysam
oradan biraz daha sevdim seni.
Belki de bu yüzden
kendimden eksildim sende;
insan sevince kaybediyor kendini,
Sonra dönüp sevdiğinin içinde arıyor
Şimdi soruyorsun,
“Gönlümü neden parçaladın?” diye...
Ben hiçbir parçanı
yerine koymaya gelmedim.
Her birinde seni bulmaya,
her bir parçanda yeniden var olmaya geldim
Sebebini soruyorsan...
Sana baktığımda
dünyanın neden sustuğunu
Bir bulutun neden çiçek açtığını
Denizin neden daha güzel koktuğunu
Sen yanımdayken en sıradan şeylerin bile neden yüzümde tebessüme dönüştüğünü
ben de bilmiyorum.
Ama bazı şeylerin sebebi olmaz.
Aşkın sebebi aranmaz;
bazen sebebin kendisi
bir çift göz olur.
Benim sebebim de sendin.
Sende kendimi ararken
Kendimi kaybettim
Affet...
Kayıt Tarihi : 24.08.2026 17:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!