Ve... egilip papatyaya şöyle diyorum;
"Güzel papatya seni koparmaya kıyamam
Taçlarını da yolmama hiç gerek yok
Çünkü; biliyorum ki o da beni seviyor"
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bence de, hiç risk almaya gerek yok.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okudum
bir DÖRTLÜKLE ÇOK ŞEYİ İFADE ETTİNİZ. ONLAR TOPRAĞIMIZIN GÜZELLİĞİDİR. SEVEREK OKUDUM. KUTLUYORUM. SELAM SANA.
mantikli bencede...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta