Şimdi kalkmış geliyorsun bana umut veriyorsun, bilmiyorum belki de vermiyorsun zihnim benle oyun oynuyor,
ama bazen nedensizce gülümsüyorsun, bunlar benim aklımı çeliyor.
Artık seni sevmek istemiyorum,
istemiyorum seni sevmek...
Çünkü seni sevdiğim her dakika yüreğime batırıyorsun o sevda hançerini, kanlı hançerini.
Her saniye daha da derine iniyor, artık yüreğime büyük acılar veriyor, ve hissediyorum bu seni de acıtıyor.
İşte o yüzden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta