Babaannem derdi ki:
"Gücenmek, gücünün palazıdır kızım...
Yaşamda gücendiklerinin arttığına
bir çivi gibi ansızın etine battığına
ciğerine kezzap dökülmüş gibi yaktığına üzülme...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




şu babaanneyi tanımak isterdim :)
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta