Gökyüzündeki yıldızlar gibi kayıp gittin şehrimden
O kadar çok uzaklara gittin ki benden çok uzaklara
Hani senin kıyamadığın kırmadığınındım söyle
Bir rüzgar esti esintisiyle senide aldı benden
Senden kalan geriye tek bir anı bile bırakmadı
Öyle susturdumki içimdeki kopan fırtınayı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta