Özür Dilerim Şiiri - Efraim Özdemir

Sen de seveceksin.
Hatırlanmayacak o sevgin.
Aşkın bulamayacak hiçbir cevap,
Sen de seveceksin.
Tek cevap: "Özür dilerim."
Sevgine "özür dilerim" diyecekler,
Yine de seveceksin.

Üstüne yağacak dolu, kar,
Ama üşümeyeceksin.
Kalbin tutuşacak, yine hissetmeyeceksin.
"Gençtik, yaptık" diyeceksin sadece.
Yaptıklarından af dileyeceksin.

Tek tek kaybolurken tüm hislerin,
Oturup izleyeceksin.
Sevecekler seni, istemeyeceksin.
Duygusuz, her şeyden bir habersin.

Uyanmak azap, uyku sevap.
"Ne çirkin insanlar!" diyeceksin.
Bakınca arkana: Ne bir çiçek,
Ne de gezen bir böcek... Göremeyeceksin.
Bahçen solmuş, yağmura hasretsin.

Çıkacak karşına birileri,
Sen de seveceksin.
Eski halinle yeşereceksin.
Bahçen şenlenmiş, ama sevinmeyeceksin.

Çıkmaz artık karşına bir sevgili,
Ne eskiden, ne yeniden çıkmaz.
Kalbinin kalmamış bir farkı kemikten.
Tek cevabın: "Özür dilerim."