Özür
Özürlü doğmadım ben ki anamdan
Öyle olsa bile ne çıkar bundan
Acıyıp hor bakma utanma benden
Beni bedeniyin bir organı say
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Kulömerim belki biraz şaş görür
Gündüz vakti uyanıkken düş görür
İnsan olan noksanları hoş görür
Eğer ki Âdem’den geliyorsa soy
Keşke hoş görü ve yardımlaşma olsa şikayetler biter amma nerde... !
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta