Özümden vazgeçemem Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Atam dedi: "Oğul, yoldan ayrılma,
Hak dururken sakın söze kapılma,
Lokmaya, makama asla satılma."
Onursuz, vicdansız ben hiç edemem.

Çınar gölgesinde yorgun dinlendim,
Garip sofrasında doyup sevindim,
Lokma bölüştükçe özle bezendim;
Ekmeksiz, komşusuz ben hiç edemem.

Çocuk gülüşüdür asıl servetim,
Ana sesi benim bitmez devletim,
Helal kazanç ile yaşar izzetim;
Duasız, rahmetsiz ben hiç edemem.

Bir el eksik olsa yük ağır gelir,
Bir ses eksik olsa türkü dar gelir,
Yürek varsa elbet o bahar gelir;
Birliksiz, omuzsuz ben hiç edemem.

Gönül sözlerinden derin iz kalır,
Zulüm eden göçer, ondan toz kalır,
Mal mülk tükenince temiz öz kalır;
Şerefsiz, vefasız ben hiç edemem.

Son nefes gelince sorulur kelâm,
Elde ne makam var ne de bir selâm,
Varılacak yer Hak, budur vesselâm;
Hesapsız, mizansız ben hiç edemem.