aklımla sevmeye başladım hayatı, gözlerimle sorguladım yaşadıklarımı büyüdükçe kalbimi farkettim ve tartmaya başladım etrafımda olan herşeyi, şimdi tartmadan ve sorgulamadan sevmeyi öğrendim. Evren bende tekamül eden bir gerçeklik iken kendimden olanı hangi kefeye koyarak ayrıştırabilirim ki?
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta