Yokuş yukarı çıkmaktan gün yüzü görmedim kısacık
hayatımda.
Ne menekşeler vardı ne güller rengârenk.
Bilmezdim var olmanın kifayetsizliğini, kimsesizliğin
elemini.
Bir yer var uzaklarda, engebeli bir yol üzerinde.
Mecnun edasıyla kat ediyorum o yolu,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta