Özlemek Şiiri - Melahat Çetinkaya

ÖZLEMEK

Yerle gök arasına sığmayan duyguların
Gönlünde alaz alaz kanayan yaraların
Özde sabrın taşarak yıkılan duvarların
Enkazında bağırıp inlemektir özlemek.

Cenge hazır isyanlar dolanırken dilinde
Kalıyorsa ellerin bir boşluğun elinde
Hüzünler yağmur olup birikince gözünde
Akıyorken sesini dinlemektir özlemek.

Karışık duyguların etkisinde kalarak
Zamansız ayrılığın deryasına dalarak
Umarsız pişmanlığın saçlarını yolarak
Sessiz çığlıklar ile ünlemektir özlemek.

Zamanın süzgecinden elenirken umutlar,
Güneşin önünü de kapıyorsa bulutlar,
Dilinde mühürlenip kalıyorsa kanıtlar,
Derdini kuytularda gizlemektir özlemek

Kanarken usul usul ruhunun yara yanı
Mazideki günlere alıp götürür canı
Fırtınaya tutulup koparken Nuh Tufanı
Yüreği kor ateşte közlemektir özlemek

MELAHAT ÇETİNKAYA